Vragen, eerlijk beantwoord.

INFRO is een AI-gateway en control plane: één API tussen je applicaties en de AI-providers die je al betaalt, zoals OpenAI, Anthropic en Google. Je koppelt je eigen provideraccounts en houdt je contracten en prijzen; INFRO routeert elk verzoek, doet een failover als een provider een fout geeft, controleert budgetten vóór de aanroep, legt de latentie en geschatte kosten van elk verzoek vast en past beleid toe op sleutels, modellen en data. Engineeringteams gebruiken het voor één integratie voor tekst, beeld, video en audio; financeteams voor uitgaven per team, project en klant; platform- en securityteams voor centrale controle over providersleutels en modeltoegang. Je providers factureren het modelgebruik rechtstreeks aan jou, tegen jouw prijzen; INFRO rekent een maandelijks abonnement voor de software, met 0% opslag op modeluitgaven.

Ja. De gateway draait op api.infro.io en de console op dash.infro.io, en accounts zijn zelfbediening: maak er een aan, kies een plan en start de proefperiode bij het afrekenen. Bij elke functie die we beschrijven staat de release waarin die komt, in plaats van te suggereren dat ze al bestaat.

Als je één model van één leverancier gebruikt en niemand heeft gevraagd wat het kost, kun je waarschijnlijk beter direct gaan — dat is een echt antwoord en we geven het liever dan dat we je evaluatie verspillen. INFRO verdient zijn plek als ten minste één hiervan waar is: je draait meerdere modellen bij meerdere leveranciers, een storing bij een provider heeft je product platgelegd, iemand is gaan vragen welke klant of feature wat uitgeeft, of providersleutels duiken op meer dan één plek op. Je roept nog steeds dezelfde providers aan op dezelfde accounts; je hoeft alleen niet meer zelf de integratie, de failover en de boekhouding daartussen te onderhouden.

Maak een account aan op dash.infro.io en bevestig je e-mailadres. Je maakt je organisatie aan, kiest een plan en voegt bij het afrekenen een kaart toe; je proefperiode van 14 dagen begint zodra dat afrekenen is voltooid. Aan het einde van dag 14 wordt het gekozen plan automatisch in rekening gebracht — zeg je op vóór dag 14, dan betaal je niets. Je providers blijven je de hele tijd rechtstreeks factureren voor modelgebruik.

Niets. 0% opslag op modeluitgaven, en dat zit in de structuur, het is geen belofte: je verzoeken draaien op je eigen provideraccounts met je eigen credentials, dus je provider factureert jou rechtstreeks en INFRO is nooit partij bij die transactie. Er is geen constructie waarmee we er een percentage van zouden kunnen nemen. Wat INFRO rekent, is een vast abonnement voor de control plane — de gateway, verzoeklogs, kostentoewijzing, budgetten, beleid en het auditlog — geprijsd op gatewayverzoeken en organisatiefuncties, nooit op tokens.

Nee. Een model-ID verwijst naar het model dat die ID noemt — geen kleinere variant, geen gekwantiseerde build, geen ingekorte context — en je verzoek bereikt je provider zoals je het schreef. Als een model-ID ooit naar iets anders verwijst, is dat een bug, en een ernstige. Wat INFRO toevoegt, zit rond het verzoek en niet erin: welke van je verbindingen het bediende, wat het je naar schatting kost, of een fallback het heeft gered en of het door je beleid was toegestaan.

Veel minder dan een migratie, en het kan beginnen met één applicatie. Voor tekst spreekt het endpoint de request- en responsvorm van OpenAI, dus een team wijzigt de basis-URL, de sleutel en de modelnaam, en houdt zijn clientbibliotheek, request bodies en responsverwerking. INFRO voegt velden zoals de provider en de geschatte kosten toe aan de respons, en kan een verzoek weigeren om redenen die een provider niet zou hebben — een budget, een modelbeleid, geen gekoppelde provider — dus die foutcodes zijn het afhandelen waard. Beeld, video en audio gebruiken voor elk model één consistente INFRO-vorm; dat is nieuwe code, maar code die een team anders per leverancier had geschreven. Niets vereist een overstap voor het hele bedrijf: teams stappen per applicatie over, en de organisatie krijgt routering, budgetten en beleid over elke applicatie zodra die erbij komt.

Ja. INFRO levert POST /v1/systemone van TypeSafe met de request body en modelnamen van TypeSafe, dus de SDK van TypeSafe werkt tegen INFRO met een nieuwe basis-URL en een INFRO-gatewaysleutel. Elke beslissing draait op je eigen TypeSafe-account en TypeSafe factureert je er rechtstreeks voor. Voordat TypeSafe wordt aangeroepen, controleert INFRO de sleutel en eventuele uitgavenlimieten; daarna geeft het de antwoorden van TypeSafe terug met de versie die antwoordde en een geschatte kostprijs, en legt het het verzoek vast.

Via één organisatie met projecten en omgevingen eronder. Nodig leden uit met rollen (eigenaar, beheerder, ontwikkelaar, analist), geef elk lid en project een eigen uitgavenplafond, beperk welke modellen elk project mag aanroepen en lees in het auditlog wie wat heeft gewijzigd. Elk team krijgt zijn eigen sleutels, budget en modelbeleid, zodat een op hol geslagen workload in één project het quotum van een ander team niet kan opmaken — terwijl de organisatie één overzicht over alle teams houdt. Vanaf het Business-plan melden mensen zich aan via je eigen identity provider met SAML of OIDC, en kan je directory hun INFRO-lidmaatschap via SCIM aanmaken en deactiveren.

Het voegt een hop toe, en doen alsof dat niet zo is zou je beledigen. Verzoeken komen het netwerk van Cloudflare binnen op de locatie die het dichtst bij je aanroeper ligt, en de gateway zelf draait in Frankfurt, naast zijn database — dus een aanroeper ver van Europa voegt de netwerkafstand tot Frankfurt toe voordat de providercall begint. Het doel van minder dan 40 milliseconden routeringsoverhead is een doel, als zodanig vermeld en gemeten vanuit Frankfurt, omdat er nog geen productieverkeer is om te meten. Twee dingen houden de hop eerlijk: elk verzoek legt in de console zijn totale tijd vast naast de eigen tijd van de provider, zodat het getal dat ertoe doet op jouw workload wordt gemeten in plaats van door ons beweerd, en lange renders worden gedomineerd door de generatietijd, waarbij milliseconden routering ruis zijn.

Zo is het ontworpen. Je koppelt de provideraccounts die je al hebt, dus je onderhandelde prijzen, toegezegde uitgaven, kortingen, quota en enterprise-overeenkomsten blijven precies gelden zoals nu — je provider factureert jou, tegen jouw prijzen, en INFRO neemt er niets van. Heb je prijzen onder de gepubliceerde onderhandeld, dan kun je die vanaf het Team-plan in de console invoeren, en wordt elk kostencijfer dat INFRO toont op jouw prijzen gebaseerd in plaats van op een lijstprijs. Vertrekken zijn dezelfde twee regels als aankomen: zet de basis-URL en de sleutel terug, en je provideraccounts blijven onaangeroerd omdat ze altijd van jou waren.

Routes worden beoordeeld op live foutpercentage, latency en rate-limitdruk, zodat een verslechterende route uit de rotatie gaat. Bij een time-out of een 5xx voordat de respons is gaan streamen, wordt het verzoek op een andere route opnieuw geprobeerd. Je applicatie ziet een geslaagde respons in plaats van het incident van iemand anders. Zodra een stream is begonnen, kunnen we die niet stilletjes opnieuw starten — een gedeeltelijke respons wordt als zodanig getoond in plaats van ongemerkt opnieuw gegenereerd.

We worden één afhankelijkheid meer — dat is de eerlijke prijs van de afweging, en die moet je meerekenen. Drie dingen maken het overleefbaar. De statuspagina draait op een aparte, veel eenvoudigere deployment dan de gateway en controleert de gateway vanuit je eigen browser. Tekst spreekt de OpenAI-vorm, dus een directe providersleutel en een schakelaar voor de basis-URL in je config houden is een noodplan van twee regels dat we actief aanraden. En er is geen gepubliceerde uptime-SLA, omdat een dienst zonder operationele geschiedenis er eerlijk gezegd geen kan bieden; een enterprise-overeenkomst kan een contractuele SLA bevatten.

Ja, en de migratie terug zijn dezelfde twee regels die je binnenbrachten. Haal je verzoek- en gebruiksgeschiedenis op via de openbare API's, of download die als CSV uit het verzoeklog en Analytics, en bewaar hem in je eigen systemen voordat hij buiten de opvraagbare geschiedenis van je plan valt. Er zijn geen geplande of gemailde exports.

We trainen nooit op je prompts, input of output, en we verkopen ze nooit. Gebruiksmetadata ondersteunt platformmetering, kostenramingen en governance. Optioneel loggen van prompts en responses staat standaard uit en is beperkt door je plan. Jobrecords en gegenereerde media die nodig zijn voor levering staan daar los van. De instellingen voor datagebruik en bewaring bij je AI-providers blijven onder je overeenkomsten met hen vallen.

Nog niet, en we gaan niet anders beweren. Regionale verwerking vereist infrastructuurrechten die we niet hebben aangeschaft, en een hostnaam die er alleen Europees uitziet, is een compliance-claim die een klant met één verzoek kan weerleggen. Als het echt wordt afgedwongen, zeggen we dat; tot die tijd kun je ervan uitgaan dat verzoeken worden verwerkt waar capaciteit is, en is dat een reden om met ons te praten voordat je iets tekent dat van dataresidentie afhangt.

Ja, in de console. De Playground draait tekst, beeld, video, spraak en transcriptie op een van je eigen verbindingen of via een gatewaysleutel, en Copy cURL geeft je hetzelfde verzoek als API-call. De geschiedenis wordt in je browser bewaard, niet door INFRO; de call zelf wordt vastgelegd zoals elk ander verzoek en door je provider gefactureerd.

Twee aparte facturen die nooit samengaan. Je providers factureren je rechtstreeks voor modelgebruik, tegen je eigen tarieven — INFRO is geen partij bij die transactie en neemt er 0% van. INFRO factureert je voor een plan: een vast maand- of jaarabonnement voor de control plane, geprijsd op gatewayverzoeken, plekken, projecten en organisatiefuncties in plaats van op tokens. Vier plannen, vanaf $35 per maand, elk met een proefperiode van 14 dagen waarvoor je bij het afrekenen een kaart opgeeft en die automatisch doorloopt tenzij je opzegt voordat die afloopt; jaarlijks wordt één keer per jaar gerekend en kost ongeveer twee maanden minder dan maandelijks betalen. Voor toegezegd volume is er een enterprise-overeenkomst met facturering. Provideruitgaven staan nooit op een INFRO-factuur.

De modellen die je eigen provideraccounts aanbieden. INFRO levert geen modellen: je koppelt je OpenAI-, Anthropic-, Google-, Azure OpenAI-, AWS Bedrock-, xAI-, Mistral-, Groq- of andere accounts, of elke server die de OpenAI API spreekt, en je applicaties roepen de modellen van die providers via INFRO aan met jouw credentials. Een nieuw model dat je provider uitbrengt, is via zijn ID aan te roepen zodra je account erbij kan, met een mapping op de verbinding waar de provider die nodig heeft. De providers die je kunt koppelen staan op /providers, met een referentiecatalogus van 299 modellen die wordt gebruikt om te schatten wat elk verzoek op de factuur van je provider kost.

Als asynchrone job. Je dient hem in, krijgt direct een job-ID terug en pollt daarna het job-endpoint of — beter — ontvangt een ondertekende webhook als de render klaar is. Voltooide media worden onder je account naar INFRO-opslag gekopieerd, zodat output-URL's blijven werken in plaats van te verlopen wanneer de upstream opruimt.

Elke organisatie begint met productie, staging en development, en je kunt er zelf omgevingen bij maken. Een gatewaysleutel hoort bij precies één omgeving; een verbinding of route kan er één, meerdere of alle bedienen. Een sleutel bereikt nooit een verbinding buiten zijn omgeving: het verzoek wordt dan geweigerd in plaats van over te steken.

Ja, vanaf het Team-plan. Stuur de ID van je klant mee in de header X-INFRO-User-Id of in metadata.user_id, en stel een dagelijks, wekelijks of maandelijks plafond in per organisatie of project. Bij het plafond geeft de gateway 402 terug met code end_user_budget en resets_at, het moment waarop het plafond wordt teruggezet, zodat je applicatie het aan de gebruiker kan laten weten.

Studio is de werkruimte van het platform voor beeld, video en audio: een storyboard met scènes en shots, een cast, een Director die een briefing omzet in shots en prompts, export naar Final Cut Pro, DaVinci Resolve en Premiere Pro, en review met je team. Het zit in elk plan, zonder add-on en zonder nieuwe prijs. Elke generatie draait op je eigen providerverbindingen, dus je provider factureert je er rechtstreeks voor; Studio toont vóór elke run de geschatte providerkosten, en INFRO neemt 0% van die uitgaven.

Niets, totdat een eigenaar of beheerder Studio-opslag aanzet; dat wordt vastgelegd in het auditlog. Daarna bewaart Studio uploads, resultaten en de prompt, het model, de provider en de instellingen achter elk resultaat, gedurende 30 days on Developer, Startup and Team, 90 days on Business and 1 year on an Enterprise agreement. Bij elk item staat tot wanneer het wordt bewaard, verwijderde items blijven 7 dagen in de prullenbak, en downloads en exports zijn altijd beschikbaar zolang een item wordt bewaard. Studio-opslag zet nooit het loggen van request payloads aan.

Ja, vanaf het Business-plan. Het zet INFRO tussen je agents en de MCP-servers die ze gebruiken: GitHub, Linear, Sentry, Supabase, Stripe of je eigen interne tools. Een beheerder registreert elke server één keer met zijn credential, keurt de tools goed en kent ze toe aan gatewaysleutels. Agents verbinden met één endpoint met de gatewaysleutel die ze al voor modelcalls gebruiken. Bij elke call voegt INFRO de credential van de server toe zodat de agent die nooit in handen heeft, levert alleen de tooldefinitie die een beheerder heeft goedgekeurd en weigert een tool waarvan de definitie sindsdien is gewijzigd, valideert de argumenten, past je guardrails toe op de argumenten en het resultaat, en legt de call vast op dezelfde trace als de modelcalls van de agent. INFRO voert nooit een tool uit en host geen server, en toolcalls worden niet geprijsd en niet meegeteld in je verzoekquotum.

Ja, via de INFRO MCP-server op mcp.infro.io/mcp. Claude en ChatGPT verbinden door je vanuit de assistent aan te melden: je kiest één organisatie en wat de assistent mag doen, en hij handelt met jouw eigen rol. Claude Code, Codex, Cursor en VS Code kunnen zich op dezelfde manier aanmelden; Windsurf en scripts gebruiken een beheertoken. De assistent kan vragen beantwoorden zoals welk model vorige week het meest kostte of waarom een verzoek mislukte, en een klein aantal wijzigingen doorvoeren die jij bevestigt, zoals het instellen van een uitgavenlimiet. Hij roept nooit een model aan, ziet nooit prompts of completions, en elke wijziging die hij doet wordt in het auditlog geschreven. Lezen zit erin vanaf het Startup-plan; wijzigingen buiten projecten en sleutels vragen het Team-plan.

Nee, en we gaan dat ook niet op een slide suggereren. Wat er wel is, is gepubliceerd in plaats van beloofd, op /trust: een SOC 2-roadmap met een ingeschakeld auditbureau en een observatieperiode die nog niet is gepland, ISO 27001 gemarkeerd als in evaluatie zonder toegezegde datum, de controls die vandaag worden afgedwongen naast de controls die dat niet worden, en onze antwoorden op een standaard beveiligingsvragenlijst als document dat je kunt downloaden zonder met ons te praten. De DPA met Standard Contractual Clauses, de lijst van subverwerkers en het acceptable use policy zijn ook volledig gepubliceerd. Stuur je eigen vragenlijst toch — we beantwoorden elke vraag, ook die waarop het antwoord nog nee is. Als een certificaat bij jou een harde voorwaarde is, zeg het dan aan het begin en we zeggen eerlijk dat we daar vandaag niet aan voldoen.

Infrastructuurleveranciers staan op /subprocessors, met daar uitgelegd de opzegtermijnen en de noodregeling. Je kiest en contracteert zelf de AI-providers die je koppelt. Request-traces tonen welke verbindingen zijn geprobeerd; het datagebruik en de bewaring bij providers volgen je eigen overeenkomsten en accountinstellingen.

Ja, met een enterprise-overeenkomst: het abonnement wordt per kwartaal of per jaar op jouw voorwaarden gefactureerd in plaats van op een kaart afgeschreven. Dat is een factuur voor alleen de software. Modelgebruik wordt je gefactureerd door je eigen providers, op de voorwaarden die je al met hen hebt, en geen enkele afspraak met INFRO verandert dat of zet het op een INFRO-factuur.

Dat kan, en veel teams doen het. Het betekent drie leveranciers, drie dashboards en de gaten ertussen — de router weet waar een verzoek naartoe ging, de proxy weet hoe het eruitzag, en geen van beide weet wat het kostte ten opzichte van je budget. INFRO is één laag die het hele werk doet: het verzoek dat werd gerouteerd, is het verzoek dat werd getraced, geprijsd en getoetst aan het beleid van je organisatie. Eén integratie, één plek om te kijken.